P.S. w środę zdałam egzamin na prawko :)

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

Pozostając przy rozważaniach na temat związków, zastanawiają mnie kryteria wyboru drugiej połówki w czasach dzisiejszych i tych przeszłych. Ostatnio miałam okazję usłyszeć kilku historii pewnych małżeństw i nie sposób było oprzeć się wrażeniu, że wisiała nad nimi jakaś klątwa. W jednym małżeństwie mężczyzna1, zaradny i pracowity, utrzymywał całą rodzinę, często pracując w dwóch różnych miejscach. W tym czasie kobieta1 miała opiekować się dziećmi i dbać o ognisko domowe. Jednak żona1 od zawsze lubiła towarzystwo i dobrą zabawę, więc gdy tylko mężczyzna1 wychodził na tzw. "nockę", kobieta1 przepijała jego wypłatę w klubach razem z nowopoznanym tego wieczoru towarzystwem. Małżeństwo trwało do chwili, gdy mężczyzna1, wróciwszy niespodziewanie z nocki, zastał swoją żonę w łóżku z innym mężczyzną oraz z kobietami pijącymi wódkę w tym samym pomieszczeniu.
Była też kobieta2, która pracowała i zajmowała się domem, w czasie gdy jej mąż mężczyzna2 oddawał się swojemu alkoholowemu nałogowi. Pewnego dnia kobieta2 nie wytrzymała ekscesów męża, który przepijał ich majątek, i z chwilą usamodzielnienia się dzieci, odeszła.
Kobieta2 i mężczyzna1 spotkali się na swojej drodze. Oboje umęczeni i pozbawieni możliwości "dorobienia się w życiu". Nie zrealizowali marzeń wybudowania własnego domu. Nie utrzymali nawet swoich własnych pięknych mieszkań. Jednak w imię spokoju i, w końcu, szczęśliwego egzystowania, zdecydowali się zamieszkać razem w małej kawalerce. Żyli tak 11 lat, póki śmierć ich nie rozłączyła.
Kobieta1 wyjechała do Włoch, gdzie swoje losy związała z mężczyzną3, który sponsorował jej zabawę. Mężczyzna2 z kolei piękne mieszkanie zostawione mu przez żonę zamienił w noclegownię dla bezdomnych. W efekcie został eksmitowany.
Czemu musiało do tego dojść? Dlaczego dwojgu ludzi nie dane było spełnić ich własnych małych marzeń? Czy to sposób dobierania sobie partnera życiowego w owych czasach czy może drugie strony taiły swoje demony do czasu ślubu?
Dawniej powszechne było szybkie ślubowanie. Mężczyzna kochał i adorował, więc póki namiętność rozmydlała obraz, zaręczano się i organizowano ślub. Skutki były różne, ale ilość historii żon alkoholików czy mężów gnuśnych kobiet, które zalewają nas ze wszystkich stron, jest przerażająca. W owych czasach również zdarzają się szybkie śluby, ale nie są one w takiej przewadze procentowej, jak dawniej. Kiedyś nie mieszkano ze sobą przed ślubem, a dziś jest to dosyć powszechny proceder. Pary chcą się upewnić czy potrafią uporać się z problemami dnia codziennego. Obecne pokolenie widać odrobiło pracę domową i wyciągnęło wnioski z przypadku swoich rodziców, tudzież rodziców koleżanek czy kolegów. Czy mimo przezorności obecnego młodego pokolenia, nie zmierzamy ku nieznanym nam wodom problemów w związkach?
Powstał kiedyś reportaż o schemacie rodziny w Holandii. Łatwość uzyskania rozwodu doprowadziła do sytuacji, gdzie dzieci posiadają wiele sióstr i braci, których słabo znają, gdyż jest to rodzeństwo z kolejnych małżeństw rodziców. Holenderska młodzież nie narzeka na liczną rodzinę. Mimo to tak skomplikowane relacje rodzinne są postrzegane jako problem. Jako winowajcę przedstawiono łatwość w uzyskaniu rozwodu. Czy jest jednak jedyny winowajca? Może to mentalność holendrów nie pozwala im na ostrożność w doborze partnera życiowego?
Obserwacja tej sfery życia jest dosyć skomplikowana i obarczona błędami. Nie każdy z nas ma okazję poznać cały wachlarz przypadków i historii małżeńskich, ani też w pełni trafnie wyciągnąć wnioski bez udziału doświadczenia życiowego, jakim dysponuje. Percepcja jest różna u każdego.

by Kruczoczarna

Dla ścisłości opiszę uwiecznioną na zdjęciu sytuację. Otóż z braku laku (chciałoby się rzec), a dokładniej sprawnego mechanizmu zgarniania wody z przedniej szyby, kierowca postanowił wykorzystać swojego pasażera, no bo co się będzie chłopak tak beztrosko i za darmochę woził jego wozem! Z poczynionych tego dnia obserwacji wynika, że pasażer nie miał wystarczającej długości ramienia i niezbędne było wykorzystanie ramienia kierowcy dla oczyszczenia jego części szyby :) Także drodzy kierowcy, pamiętajcie! Zabierajcie ze sobą tylko długorękich pasażerów! Reszta niech się wozi autobusem ;p

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

Niestety wyczerpanie zapasów srebrnych kuleczek oznacza, że fioletowych (może) Chabrów nie zabiorę do słonecznej Chorwacji. Najprawdopodobniej dokończę je w sierpniu i będziecie mogli zobaczyć zdjęcia obu par na mojej chabrowej stronie.

by Kruczoczarna

Nie wiem jak to jest na ninja, ale to chyba tyczy się bardziej łóżka (ze względu na pościel tak oznakowaną) niż studiów (nie jest to informacja odradzająca wysiłku umysłowego udokumentowanego za sprawą ministerstwa oświaty).
Niniejszym żegnam się na czas lipca, który od jutra w planach jest przepełniony pobytami poza granicami Piernikowa :)

by Kruczoczarna

…w jednym z toruńskich dyskontów. Teraz taniej! Fani polskiej wódki zaoszczędzą grosza na butelce i aż 2 grosze na litrze!

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

A prawie… :)

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

Długi weekend był trochę szalony, trochę leniwy, ale co najsmutniejsze totalnie nieproduktywny. Zaczął się już w czwartek krótkim przebłyskiem o godzinie 6 rano: "Spaaaać. Nie idę na ćwiczenia!". Była to dosyć genialna myśl, gdyby nie to, że okazja, jaka wiązała się z tymi wagarami, została w pełni zaprzepaszczona (nie oszukujmy się, że przywiązuję jakąkolwiek wagę do obecności na ćwiczeniach). Z postanowieniem intensywnej pracy intelektualnej, która przybliżyłaby mnie do czerwcowego celu, odpaliłam mój archaiczny sprzęt i zabrałam się do przelania mojej wiedzy z zamysłem osiągnięcia magicznej liczby 7 stron przyrostu mojej pierwszej prawdziwej twórczości literackiej. Oczywiście w wieczornym podsumowaniu, oprócz kilkugodzinnych negocjacji z Moim Lubym oraz rodzicami, znalazła się tylko jedna jedyna skromna stronica. Następnego dnia posłusznie ze spuszczoną głową wstawiłam trzy minusy w trzy kwadraciki na liście pod datą 30 kwietnia 2009. Był zatem już 1 maja - Święto Pracy, które postanowiłam uczcić mocnym postanowieniem poprawy. I jak myślicie? Udało mi się postawić choć jednego plusa przy którejś z trzech pozycji planu na pierwszy dzień miesiąca matur? Tu Was zaskoczę - jeden plus się pojawił. Niestety tylko przy pozycji sprzątania miaszkania. Godzina 19-ta minut bodajże 20 pojawił się mój Książę na białym koniu i po herbatce leniwie ruszyliśmy na miasto. Wczesny powrót postanowiłam nadrobić skromną puszką Reds'a. I dzięki Bogu, że go miałam w torebce, bo po powrocie okazało się, że pode mną odbywa się głośna impreza. W samotności sączone "piwko" szybko mnie znużyło, dzięki czemu następnego dnia miałam sporo motywacji do działania. Szkoda tylko, że tego dnia nie miałam w planach pracy twórczej, bo trudno nazwać taką sprzątanie, zakupy i grillowanie. Sobotni maraton zakończył się winkiem i czytaniem przewodnika po Chorwacji. Ostatni dzień majowego weekendu też nie był produktywny. Rozpoczął się od kawki na tarasie z sąsiadką, potem przyjazdem gości na imieniny Mamy, potem był dosyć pośpieszny obiad i powrót do domu po godzinnej sieście. A w Toruniu obowiązkowy prysznic, tony balsamu aplikowane na pierwszą opaleniznę tego roku oraz walka z wieczornym zmęczeniem. Bilans weekendu? 2-3 strony. Marnie, ale dziś też jest dzień.
Jak widać na załączonym "obrazku", planowanie wychodzi mi całkiem podobnie jak jego brak. Może więc nie warto marnować długopisu na stronicach kalendarza i warto oddać się wewnetrznej spontaniczności?

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

edit
Oczywiście żarty żartami, ale sukienkę i tak kupiłam ;p

by Kruczoczarna

Wspólny wniosek (bo mój i Agnieszki) z ostatnich dni: co my wiemy o ekonometrii!? Tak pięknie jest rozległa ta dziedzina, że można chyba jej poświęcić całe życie i się nią nie zanudzić. Pytanie tylko czy jest to aby na pewno moja dziedzina. Pewnie okaże się po wakacjach.

by Kruczoczarna

Trochę podcięte skrzydła mam.

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna

by Kruczoczarna